Biz treni kaçırdık.
Sen suçluydun.
Ben suçluydum.
Sen giderken ben durduramadım seni.
Ben giderken sen dur bile demedin ki.
Şimdi sevdalısın benden bir cana.
Ama o sevemez. Sadece üzer.
Ben de sevemem sen gelmeden.
Gelsen de ne yaparım bilinmez.
Biz treni kaçırdık.
Sen suçluydun.
Ben suçluydum.
Sen giderken ben durduramadım seni.
Ben giderken sen dur bile demedin ki.
Şimdi sevdalısın benden bir cana.
Ama o sevemez. Sadece üzer.
Ben de sevemem sen gelmeden.
Gelsen de ne yaparım bilinmez.
Mahkeme kokusunu bilir misin ?
Lanettir o.
Bi yakınını 4 duvar arasına almaları korkusu…
Canınsa o bi’ de.
Yandın.
İşte tam da o korkunun kokusu.
Merdiven çıkarken ayakların tersine bastı mı hiç ?
Son basamaktan dönmek istedin mi ?
Hayatının kararını verecek adam yüzünü astı mı hiç ?
Son basamaktan ölmek istedin mi ?
Bir kadın tanıdım ki sorma gitsin
Sigarasının dumanı okşar yanağını
Tüm dünya bilsin
İster gibi, memelerinin varlığını…
Bir çukur var ki yanağında
Çukur bak, gamze değil ama
Bir su birikintisi durumu
Her ağladığında.
Bir kamelya kokusu
Her adımında.
Öpmeyi bilmek zorbalıktı sana göre.
Bilmemek naiflik.
Ben hep zorbaydım zaten gözünde,
Benimkisi düpedüz şerefsizlik.
Sanki beni kendinle aldatır gibisin sevgilim.
Demeye varmıyor ama dilim,
Yine de söyleyeceğim.
Ben hiç sevilmedim.
Ya da hissetmedim.
Sadece gördüm,
Ne bok yersem yiyeyim beni bırakmıyışına şahit oldum.
Sevmese yapmaz dedim.
Dediler daha doğrusu,
Ben de inandım.
İnanmak istedim.
Çünkü ben gerçekten sevdim.
Ve de önüne serdim,
Tüm kişiliğimi.
Ezip geç diye değil,
Ayakların basmasın soğuk taşlara diye.
Sanırım unutmuşum,
Sen daha kendi ayakları üzerinde duramayan bir çocuktun.
Versem eline kocaman bi’ balon
Uçacaktın sanki göğe.
Büyü biraz dedim sana,
Sırf beni çekip çevirebil diye.
Sen Mathilda’ydın,ben Leon sanki.
Bu masala inanıp da yaşadım inanki.
Ta ki görene kadar,
Bana biçtiğin değeri.
Ya sen sıfırı tüketmiştin,
Değerimi anlatırken 1’in soluna koya koya…
Ya ben boşa nefes tüketmiştim,
Adının başına “SEVGİLİ” sıfatı koya koya…